Formation


แนวทางการอบรมสามเณรเล็กคามิลเลียน  
คณะนักบวชคามิลเลียน ประเทศไทย

บทนำ

ทุกชีวิตย่อมมีการเจริญเติบโต และการพัฒนา ไม่ว่าจะเป็นด้านร่างกาย จิตใจ หรือจิตวิญญาณ การที่จะได้ชื่อว่า สามเณร ย่อมมีความพิเศษที่ไม่เหมือนใคร มีความแตกต่างจากเยาวชนทั่วไป ดังนั้น การรับการอบรมของสามเณรจึงต้องมีความแตกต่างออกไป

สามเณรซึ่งเป็นผู้มีบทบาทที่สำคัญในการอบรมตนเอง (GE 1) โดยได้รับการช่วยเหลือจากผู้ให้การอบรม ด้วยวิธีการที่มีระบบ เป็นขั้นตอนเพื่อให้รู้จักกระแสเรียกของตน (Cf. PC 18; ) เพื่อพัฒนาบุคลิกภาพของตนให้สมบูรณ์อย่างกลมกลืนในหมู่คณะ  และเพื่อที่จะบรรลุถึงความสำเร็จในการเจริญเติบโตเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง (Cf. Can 695) ไม่ว่าจะเป็น การพัฒนาในเรื่องเพศ และความรักเชิงอารมณ์อย่างถูกต้อง (RF 12,48) ในการเป็นคริสตชน ในด้านชีวิตจิตวิญญาณ และในการแพร่ธรรม (เทียบ พระธรรมนูญ และพระวินัย  คณะผู้รับใช้คนป่วย 72 – 74)

คำจำกัดความ

สามเณร หมายถึง เด็กเยาวชนชายคาทอลิกที่มีอายุตั้งแต่ 12-18 ปีขึ้นไปที่มีความสนใจ และปรารถนาที่จะติดตามพระเยซูคริสตเจ้า เป็นเยาวชนชายที่มีสุขภาพร่างกาย และจิตใจที่สมบูรณ์ ไม่มีโรคภัยที่จะเป็นอุปสรรค์ต่อการทำงานของพระเจ้า

สิ่งแรกที่ ผู้ให้การอบรม ต้องชี้แจงให้ ผู้รับการอบรม(สามเณร) ทราบ และรับรู้คือ ตัวเขาเองเป็นคนแรกที่จะต้องอบรมตน (Cf. PI 29) ดังนั้น วัตถุประสงค์จึงเป็นเสมือนแนวทางที่ทำให้ทั้ง สามเณร และ ผู้ให้การอบรม ได้มองเห็นสิ่งที่แต่ละคนต้องทำงานร่วมกันอย่างมีจุดหมาย และสอดคล้องกัน  อีกทั้งให้สามเณรได้ฝึกฝน และอบรมตนเอง พร้อมๆ กับความช่วยเหลือจากผู้ให้การอบรมอย่างเป็นระบบ (เทียบ RF 72) โดยแบ่งแยกออกเป็น 4 ประเภทดังนี้ คือ

1. ในด้านความสนิทสัมพันธ์กับพระ

1)       เน้นให้สามเณรได้รู้จัก และสำรวจกระแสเรียกของตนในการเป็นพระสงฆ์อย่างสม่ำเสมอ

2)       รู้จักที่จะสวดภาวนา และมีชีวิตสนิทสัมพันธ์กับพระ ทั้งเป็นการส่วนตัว และส่วนรวม

3)       มีความร้อนรนที่จะเอาใจใส่ต่อศีลศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ

4)       รู้จักการวางตัวให้เป็นแบบอย่างที่ดีของเยาวชนคาทอลิก

5)       หมั่นเอาใจใส่ต่อการรักษาความเงียบ และความสำรวม

6)       เข้าใจ และรู้จักจิตตารมณ์ของนักบุญคามิลโล

           2.ในด้านหน้าที่ที่ควรมีต่อเพื่อนมนุษย์

1)       มีความเป็นกันเอง เปิดเผย และมีมนุษยสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน และคนอื่นๆ

2)       มีความสัมพันธ์กับผู้ให้การอบรม ด้วยการเปิดตัวเองต่อผู้ใหญ่

3)       รู้จักคิด และรู้จักสังเกต สิ่งรอบข้างตัวตามจิตตารมณ์นักบุญคามิลโลในการดูแลรับใช้ผู้ป่วย

4)       ฝึกให้ไม่ลืมรากเหง้าของตนเอง โดยมีการติดต่อ และส่งข่าวถึงครอบครัวด้วย

5)       รู้จักเสียสละ มีน้ำใจต่อผู้อ่อนแอ และต้องการความช่วยเหลือ

6)       ครอบครัวของสามเณรต้องรับรู้ และมีส่วนร่วมในการอบรม

            3.ในด้านหน้าที่ที่ควรมีต่อตัวเอง

1)       พัฒนาบุคลิกภาพให้เด่นชัดมากขึ้น

2)       ฝึกตนให้เป็นคนมีระเบียบวินัย โดยอยู่บนพื้นฐานของความรัก ความเข้าใจ และความไว้วางใจ

3)       มีความรับผิดชอบตามวัยของตนเอง เรียนรู้ที่จะปกครองตนเอง

4)       รู้จักเอาใจใส่สุขภาพ และสรีระของตนเองตามความเหมาะสม

5)       รู้จักใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ จัดลำดับเวลาในสิ่งที่สำคัญกว่าให้ถูกต้อง

6)       เอาใจใส่ต่อหน้าที่หลักของตนเองคือ การศึกษาเล่าเรียน และการพัฒนาบุคลิกภาพ

4.ในด้านฤทธิ์กุศลของการเตรียมเป็นนักบวช

1)       ฝึกตนในการเป็นคนเรียบง่าย และมีความมัธยัสถ์ ไม่ว่าจะเป็นด้านการใช่จ่ายเงิน หรือสิ่งของ

2)       รู้จักบังคับตนเองในด้านวาจา และการกระทำเพื่อรักษาไว้ซึ่งความบริสุทธิ์ เช่นการอ่าน การดู

3)       ฝึกความอดทนและน้อมรับต่อการอบรมตักเตือน ไม่ว่าจะจากผู้ใหญ่กว่าหรือเพื่อนๆ ด้วยใจอิสระ

4)       ฝึกให้ตนเองเป็นคนอ่อนน้อม ซื่อสัตย์ และจริงใจ